Referenties

Ik moet toch even een stukje schrijven omdat ik iets met jullie wil delen (en wie begrijpt het beter dan jullie?) De dag nadat jullie gebeld hebben, moest ik met een kennis naar de stad dus kon ik gelijk al jullie ”truckjes” toepassen (niet op de mensenmassa letten, hoofd goed draaien en niet naar de grond kijken enz.) nou, geloof me of niet ik voelde totaal geen paniek, wel de nodige spanning maar dat is niet erg. Ik had de hele dag zoiets van; hou ik mezelf nu voor de gek? Die nacht erop droomde ik dat ik op vakantie was en elke dag zat ik te wachten op een paniekaanval die maar niet kwam, een week vertoefde ik in een warm land en elke dag dat ik geen angsten had, voelde ik me meer vrij….Jullie begrijpen met wat voor een gevoel ik wakker werd….En dat terwijl ik meestal geplaagd word door de meest vreselijke dromen. Gisteren moest ik naar mijn ouders en altijd voel ik me paniekerig (omdat ik op die weg wel 100 keer een paniekaanval heb gehad) nu ging het met de nodige spanning maar zonder angst!!! Normaal gesproken ga ik altijd gelijk s’morgens met Jan uit bed omdat ik niet durf te blijven liggen, maar vanmorgen heb ik mij ontspannen een keertje omgedraaid en voelde niet die angst die ik elke ochtend voel. Natuurlijk vertrouw ik niet helemaal op dit gevoel, ik blijf zoiets hebben van; is dit stilte voor de storm??!! Toch is er iets wezenlijks veranderd en dat komt dat jullie mij hebben geholpen!!! Vandaag heb ik boodschappen met een vriendin gedaan en normaal heb ik altijd last van dat ”onwerkelijke” gevoel. Vandaag dus niet. Ik ben nog niet alleen op straat geweest, maar dat ga ik morgen oefenen. Ik kan niet zeggen hoe dankbaar ik jullie ben, maar ik denk dat jullie het wel begrijpen. Jullie moeten dit ooit ook gevoeld hebben.. Ik wilde jullie dit even laten weten, gewoon omdat ik zo blij ben en omdat ik vind dat jullie moeten weten wat voor een goed ”werk” jullie doet!! Coby

Ik heb beloofd jullie op de hoogte te houden. Ik ben het meisje, (kapster) die naar Nieuw-Zeeland zou gaan. Ik zit hier nu al 5 weken en ik geniet van elke dag, mede dankzij jullie hulp en advies. Het weer is hier prachtig en de natuur is buitengewoon mooi. Ik blijf hier nog 2 maanden en hoop zo veel mogelijk te ondernemen hier. Gisteren heb ik met dolfijnen gezwommen en dat was zo bijzonder. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie en als jullie er ooit eens aan denken deze kant op te gaan kan ik hele goede tips geven. Nicole

Hartelijk bedankt voor het prachtige bloemstuk! Hij heeft een ereplaatsje in de praktijk gekregen. Het gaat erg goed, ik mag wel zeggen boven verwachting. Inmiddels heb ik 24 aanmeldingen en ben nu al aan het inplannen voor januari. Ik geniet volop van het werk, al is het even wennen om een nieuw dagritme te beleven. Nogmaals bedankt, ik zal nog vaak aan jullie denken! O ja, er heeft een interview gestaan in de grootste dagblad van Noord Nederland, daarin heb ik naar jou, Pieter, verwezen als zijnde de man die mij na de hele lange rij van therapeuten iets nieuws vertelde. Als jullie willen zal ik jullie een kopie zenden. Groetjes, Marianne W

Donderdag 28 aug. heb ik de 2e en laatste dag van jullie groepscoaching bijgewoond. Ik was daar vanwege mijn bloosangst (in werksituaties) en jullie hebben mij werkelijk interessante inzichten en tips gegeven om hiermee om te gaan en mezelf lekkerder te voelen. Ik voel me enorm geïnspireerd na deze dagen! Jullie vertelde mij ook goed op weg te zijn en dat gevoel had / heb ik zelf ook. Natuurlijk heb ik ‘slechte’ en ‘goede’ dagen, maar ik was toch wel erg teleurgesteld vorige week in een collega, toen hij mij aan de lunchtafel (een situatie die we gebruikt hebben tijdens de coaching) zat uit te dagen om zo vaak een antwoord op een vraag van iemand anders te herhalen (door te doen alsof hij me steeds niet goed verstond) en vervolgens te zeggen dat hij het erg grappig vond dat ik steeds roder werd naarmate ik het antwoord (dat eigenlijk nergens over ging) vaker herhaalde. Ik keek weg en was erg kwaad op hem en dat kwade gevoel hield ik nog uren vast. Ik besloot voor mezelf op te komen en moed bijeen te verzamelen om naar zijn kantoor te gaan en hem te vertellen dat ik het niet leuk vond wat hij deed en het zelfs een beetje respectloos vond. Aan de ene kant voelde het geweldig om zo voor mezelf op te komen (dat hebben jullie mij ook geleerd met dat vriendje dat maar niet 100% voor mij ging: ’take it or leave it’). Aan de andere kant baal ik ervan dat ik mijn kwetsbare kant (mijn bloosprobleem) zo aan hem heb geuit en dat hij wellicht andere collega’s vertelt over mijn opmerking aan hem. Mijn relatie met mijn collega’s is nl. al niet zo goed. Dit voorval vreette energie en samen met al bijna 4 maanden veel te veel werk stortte ik zondag een beetje in, doordat ik al panisch en helemaal gestresst werd van de gedachte dat ik maandag weer aan de slag moest, weer een onwijs drukke week voor de boeg zou hebben en geen support van collega’s op welk vlak dan ook kan verwachten. ‘Gelukkig’ was ik maandagochtend ook echt ziek (grieperig) en heb me dus ziek gemeld. Griepje is nu weg, oververmoeidheid is er nog en blijf daarom de hele week thuis. Inmiddels heb ik al wel telefonische gesprekken met onze P&O-er en directeur gehad en verteld dat ik het op deze manier niet langer trek en dat er absoluut op korte termijn ondersteuning voor mij moet komen, zodat mij (uitvoerend) werk uit handen wordt genomen en ik een klankbord / sparring partner heb. Ze gaan daarmee nu aan de slag… Ik heb nu helder voor me wat de oplossing van dit probleem (extra collega) moet zijn en zie het ook redelijk positief in. Dit probleem (het werk niet meer trekken) is anders dan waarvoor ik bij jullie ben geweest (blozen), maar ik hoop dat jullie me misschien toch nog van een aantal adviezen kunt voorzien om niet helemaal ‘op’ te raken. Groeten, Renate

Het gaat goed met Marloes. Direct na de sessie is Marloes veranderd. Aangezien ik het niet helemaal kon geloven, reageer ik nu pas. Vandaag is Marloes naar school geweest in een blouse die ze nooit naar school durfde te dragen. Ze spreekt in het openbaar (o.a. in de klas) en steekt zelfs haar vinger op om aan de beurt te komen. De juf vindt haar verre van verlegen!! Ze stelt zich normaal aan mensen voor en legt aan vrienden uit wat jullie haar allemaal hebben geleerd. Marloes vertelt aan een ieder die het maar wil horen wanneer je wel of niet makkelijk om te duwen bent etc. Ze geeft aan dat de juf al lang geen grote oren meer heeft en ook niemand meer voorzien wordt van een feestneus etc. Volgens haar is dat helemaal niet meer nodig. Heel erg bedankt voor jullie moeite. Mocht Marloes ooit een terugval krijgen dan melden wij ons weer, maar vooralsnog lijkt dat niet nodig. Met vriendelijke groeten, Mies v W

Ik wil jullie even laten weten hoe het vandaag bij Jan des Bouvrie is gegaan. Super dus !! Het ging heel ongedwongen en ik voelde mij volkomen op mijn gemak. Ik moet ook zeggen dat ik mij vooraf niet heel erg druk heb gemaakt om erheen te gaan. Wel de dosis gezonde spanning omdat je die als mens nodig hebt om ter plaatste te kunnen presteren. Ik dank jullie hartelijk voor de meegegeven hulpmiddelen en voor de gezellige en leerzame dagen. Ik heb er inmiddels al heel veel aan gehad en ga er zeker ook nog heel veel mee doen. Ik kijk er met plezier op terug !! Hartelijke groeten, Truus v. G 

Bedankt voor jullie enerverende cursus en de bevlogenheid die jullie tentoonspreiden. Ik heb tijdens de 2 dagen spreekvaardigheid echt genoten van jullie talent om spreekvaardigheid over te brengen, wat bij mij maar ook anderen uitstekend gelukt is. Keep up the good work en ik zie jullie volgend jaar tijdens de masterclass. Karel

Het einde van afgelopen jaar heb ik jullie via de telefoon laten weten dat het wat minder met me ging. Ik keek negatief tegen het leven aan. Ik had het echt heel erg moeilijk en zag het even niet meer zitten. Ik heb jullie toen ook verteld dat ik in februari naar Denemarken zou vertrekken voor school, om daar deel te nemen aan een project met Internationale studenten. Ik zag er als een berg tegenop. Jullie hebben mij toen via de telefoon met bepaalde oefeningen, weer helder laten denken.  Nu kan ik achteraf vertellen dat ik geen moment heimwee gehad heb en altijd vol zelfvertrouwen in mijn schoenen heb gestaan. Ik dank jullie dan ook oprecht voor jullie hulp en alle hulp die u anderen hebt gegeven. Harry

Deze week weer terug gekomen van een heerlijke vakantie in de sneeuw! Ik moet echt weer even wennen dat het ‘gewone’ leven weer is begonnen. In de vakantie heb ik me heerlijk ontspannen gevoeld en ging het hartstikke goed. Waarschijnlijk ook een stuk spanning die ik toch had opgebouwd voor de bruiloft die weg viel. Alleen ook daar had ik moeite met winkels en hele drukke eetgelegenheden. Deze week thuis gaat het ook goed. Heb een sollicitatie gehad voor een functie bij xxxxxxxxx. Was er wel zenuwachtig voor maar ging goed. Uiteindelijk zijn we er niet helemaal uitgekomen qua salaris en doorgroeimogelijkheden (was allemaal een beetje vaag), dus ik heb besloten om het niet te doen. Maar ik ga dus wel weer heel actief op zoek naar een baan. Dit voelt ook goed. Als ik heel eerlijk ben voel ik me lekker in mijn vel en positief, behalve op de momenten dat ik dus in ruimten kom met vreemde mensen. Heb er in de vakantie ook over gehad met Frans waarom ik me dan zo naar voel. Hier kom ik dus niet achter, het is een gevoel van onbehagen waardoor ik het liefst helemaal weg zou kruipen. En dit is dus meestal in openbare gelegenheden. Voor mijn gevoel hebben al die andere mensen dan veel meer recht om daar te zijn ofzo. Maar als ik dit zeg vind ik het zelf ook heel vreemd klinken, maar zo voelt het wel. Ik ben mezelf deze week wel aan het testen geweest op momenten dat ik me zo rot voel door in de situatie te blijven en niet eraan toe te geven. En mezelf dan ook vragen stellen als waarom voel je je nu rot/ wat kan je in het ergste geval gebeuren etc. En dan word ik uiteindelijk ook rustig. Het kost alleen waanzinnig veel energie. Ben na 3 uurtjes winkelen of een sollicitatie echt helemaal op. Maar misschien dat ik het op deze manier wel kan doorbreken. Heb deze week nog een gesprek gehad bij de osteopaat waar ik liep, en die had nog de tip van een medisch astroloog. Al is het alleen maar om er achter te komen wat voor mij de beste insteek is om dit laatste stukje aan te pakken. Voor mijn gevoel zit ik nu echt op de grens van me wel goed voelen/ niet goed. (overwegend voel ik me namelijk echt goed).Alleen de angst voor de angst is zo groot dat ik als ik me goed voel ik steeds in mijn achterhoofd heb dat het ook zo weer kan omslaan. Ik vind het nog heel lastig om dit positieve gevoel vast te houden. Ik denk dat ik het maar even zo moet aankijken en zien of de angsten afnemen naarmate ik langzaam weer meer ga ondernemen. Tenzij jullie nog andere ideeen hebben om mijn probleem aan te pakken, dan hoor ik dat heel graag van jullie. Want ik wil gewoon zo graag weer zorgeloos die straat op. En dat gaat ook wel lukken, maar ik weet dat ikzelf degene ben die dit ergens blokkeert. En dat ik het ook alleen maar zelf kan oplossen. Het zou alleen fantastisch zijn als ik zou weten op welke manier ik dit het beste kan doen. Een kaartje uit Spanje is er niet van gekomen maar ik ben nog steeds ontzettend blij dat ik toen nog bij jullie langs mocht komen. Dat heeft me net dat ene zetje gegeven waardoor ik zo heb kunnen genieten van mijn eigen feestje! Ik mail jullie nu alvast een foto door. Mede dankzij jullie kon ik hier zo stralen! Dank jullie wel en ik hoop snel wat van jullie te horen. Groetjes Marijke v. G

Mijn gesprekken zijn prima verlopen en ik mag een assessment center doen komende maandag. Wel erg spannend omdat dit wel even goed moet gaan natuurlijk, want dan heb ik een baan. Verder gaat het steeds beter met het zien van het leven “On the bright side” Ik zak nog wel eens weg, maar de oefeningen die jullie me leerden helpen mij dit beter in de hand te houden. Groeten K.v. V