Referenties

Ik heb een tijdje geleden met jullie afgesproken dat ik jullie zou laten weten hoe de Award-uitreiking is verlopen. Wij hebben de Award inderdaad gewonnen! Ik ben er heel tevreden over hoe ik de vragen van de presentatoren heb beantwoord. Ik was eigenlijk maar een heel klein beetje nerveus. Voor weergaven van de happening kunnen jullie kijken op internet. Nogmaals, dank voor jullie adviezen. Ik heb er veel aan gehad.Frits van der Wal

Ik ben inmiddels weer in Nederland. Ik heb het gered en ben trots op mezelf. Het besef is er nu ook dat ik mezelf niet hoeft te bewijzen. Dus de volgende vakantie hoop ik toch wat relaxter te starten. Alsnog bedankt voor “de nazorg”. Ik snap helemaal waar het om draait, maar kan me op zo’n moment moeilijk in de grip houden. Ik heb de laatste maanden, en ook deze keer weer ontzettend veel geleerd. Sommige dingen maak ik veel te zwaar. Het slaat gewoon nergens op. Ik hoop dat m’n gevoel het de volgende keer ook heeft opgepikt. Hartstikke bedankt voor jullie steun. Berdien van den Bergh

Afgelopen zaterdag ben ik op jullie seminar geweest. Dit seminar was voor mij zeer waardevol. Jullie beschrijving van mijn probleem was voor mij zeer herkenbaar. Tot in detail beschreven jullie wat er tijdens een controle door mij heen gaat. Mede vanwege deze exacte omschrijving sprak mij jullie analyse van mijn probleem ook erg aan. Het feit dat controle een verslaving is en daarbij de absolute beslissing om er direct mee te stoppen, zoals men dat ook doet bij roken, heeft bij mij effect gehad. Jullie gaven nog een paar belangrijke aandachtspunten mee om de dwang het hoofd te bieden. Dit waren voor mij de verplichting om niet meer dan één keer te controleren en onder geen beding terug te gaan om nog eens te controleren. Dit laatste deed ik nogal eens. Ook in het verkeer reed ik vaak een rondje, soms twee en soms drie om te controleren of alles oké was. Onzin natuurlijk, maar ja ik deed het. Met jullie aanwijzingen zoals net genoemd heb ik tot nu toe een verlichte week gehad. Ik controleer in het verkeer niet meer dan één keer en controleer slechts één keer of bijvoorbeeld mijn auto op slot is. Soms druk ik slechts op het knopje van mijn afstandbediening en hoor aan de klik van de autosloten dat het goed is. Vroeger duurde dit nogal eens even voordat ik zelf ook vond dat het oké was. Enkel merk ik ook nog wel eens een controletrekje van vroeger, daar baal ik dan wel even van, maar deze trekjes kosten geen tijd meer zoals dat vroeger wel het geval was. Vroeger begon de gedacht mij steeds meer te beheersen, dat ik aan het eind van de dag iets moest afsluiten, of dat ik de volgende dag ergens heen moet waar ik ook weer weg moet rijden. Dit laatste was bij mij in het verkeer met name het probleem. Deze gedacht legde dan een druk op mijn schouders. Nu denk ik daar ook wel aan, maar meer in de zin dat ik zonder moeite weg kan rijden, of iets af kan sluiten. Ik hoop echter dat ik na verloop van tijd helemaal niet meer denk aan het afsluiten of wegrijden. Zaterdag was voor mij dus zeer de moeite waard. Karel Willems

Ik ben ontzettend opgeknapt!! Ik kan mijn angsten beter plaatsen. Ze slaan eigenlijk nergens op. Ik ben er dus minder mee bezig en als ik me toch niet zo prettig voel, pas ik meteen jullie methodes toe! En voila, ik kan meteen weer verder met mijn leven. Ik dacht dat ik alles vergeten was maar als het nodig is weet ik het toch allemaal weer. Geweldig hé!! Misschien kom ik zaterdag 6 oktober nog even langs voor een update. En ik probeer natuurlijk toch wel mensen te benaderen die soortgelijke problemen hebben. Er zijn er zo veel. Mijn leven is in ieder geval een stuk aangenamer geworden, want ik heb echt een jaar in de shit gezeten zeg!!!! Ooit kom ik ook een keer met mijn zoon langs (10 jaar oud), want hij is een echt bang mannetje. En ik wil hem natuurlijk helpen. Tot oktober!!! Carolien Alebeek – Mikkers

Ik was afgelopen zaterdag op jullie seminar. Ik was blij dat er aan mij niets werd gevraagd, ik denk dat jullie haarfijn aanvoelen voor wie het nog te moeilijk is. Ik ben een jaar burn-out maar er is echt iets veranderd zaterdag. Ik voelde me niet helemaal op mijn gemak, omdat een van mijn angsten is om met een hoop mensen in een klein zaaltje te moeten (mogen) zitten. “Je mag weer dromen” “Ben je het waard?” “Wie heeft vanmorgen ingetoetst dat hij niet naar Brussel wil?” Ik vond het geweldig! Ik heb me heel erg lang in mijn slachtofferrol gewenteld en me er nog eens verder in gedraaid. De opmerking tegen Eric over de mislukte zelfmoord van zijn moeder was ook voor mij heel erg nodig. Ik ben ook iemand die steeds maar vond (niet vindt) dat ik zo geworden ben door traumatische ervaringen in mijn jeugd. Gisteren was alles anders. Vandaag nog, al is het op dit moment nog steeds een keuze die ik moet maken (ik ben mooi, ik ben gelukkig, ik ga weer aan het werk). Hopelijk gaat het binnenkort vanzelf. Heel erg bedankt, het was de reis dubbel en dwars waard. Brenda

Ik was 7 en 21 juli op groepscoaching met al die andere leuke mensen. Loes met het prachtige zwarte haar, Gijs de beleggingsspecialist, … Na 2 weken gaat het beter om tussen de mensen te komen en te spreken. Niks moet meer, die ‘foute buren’ eruit, geen waarom meer, ruimte creëren enz. Het vertellen gaat steeds beter. Bedankt voor de leerrijke sessies en de veranderingen voor het leven! Frans

Net buiten Waddinxveen enige schaamte aan mijn kant dat ik jullie niet persoonlijk heb bedankt voor de leerzame en leuke dagen. Ik vond het prettig kennisgemaakt te hebben met jullie en vond het leuk een aantal mensen te zien ‘groeien’. De vaardigheden die ik heb geleerd zal ik subiet gaan toepassen! Ik meen dat Marja het voortouw neemt voor deze groep aangaande de terugkomdag zodat ik dan alsnog de kans krijg welgemeend persoonlijk dank te zeggen voor de twee aangename dagen. Herman van Elst

Afgelopen woensdag was ik bij jullie op cursus. Het was allemaal erg overweldigend, en toen het te persoonlijk werd schoot ik vol. Vandaag stond ik voor een zaal met 80 mensen,en ik dacht: NOU EN? Ik pakte de microfoon, keek rustig de zaal in van links naar rechts en begon met mijn betoog. Het was super, wat een goed gevoel. Eigenlijk wilde ik nadat ik weer in de zaal op mijn plaats was gaan zitten alleen nog maar terug naar de plek voor de zaal, zo leuk vond ik het. Pas na 8 uren mocht ik het bedankwoordje en nog wat huishoudelijke mededelingen doen. Het werkt nu al een beetje verslavend merk ik op. Ik vind het gewoon L E U K ! Geen trillende handen, geen stokkende adem, niks niet! Ik stond daar gewoon. Wat een opluchting, heerlijk. Dat heb ik te danken aan de eerste bijeenkomst in Waddinxveen. Ongelooflijk. Dank jullie wel daarvoor! Patricia

Langs deze weg wil ik jullie laten weten dat ik naar de Ardennen ben geweest en aan alle activiteiten heb meegedaan. Het was super stoer en ik ga volgende week met de trein naar Berlijn mijn moeder bezoeken. Jullie boek heb ik ondertussen gelezen en zal ik meerdere keren lezen. Het doet mij goed. Ik ben ook met een kennis de hele dag in een auto overal heen geweest en heb in een file gestaan! Dat is allemaal goed gegaan. Door deze reis naar de Ardennen heb ik wel de smaak te pakken gekregen om volgend jaar voor mijzelf lekker een reisje te boeken. Ik ben blij dat ik deze groepscoaching gevolgd heb en wil jullie daarvoor bedanken. Ik geniet ook veel meer zonder dat angst me beheerst omdat ik me nu beter/bewuster van alles ben. Annemieke

De coaching van afgelopen zaterdag werkt nog steeds door. Ik heb er vandaag al wat van in praktijk kunnen brengen. Anderhalve week geleden kreeg ik bij het bevolkingsonderzoek naar borstkanker te horen dat er een verdacht plekje op de foto te zien was. De eerste reaktie was een enorme schrik. Mijn gave tot piekeren nam een aanvang en de doemscenario’s begonnen zich in mijn hoofd af te spelen. Ik ben daar een kampioen in. Jullie boek had ik al een paar maanden eerder gelezen. En zo nu en dan als ik daar behoefte aan heb lees ik er weer eens wat uit. Er moest iets veranderen. Ik ben begonnen met het piekeren in te dammen. Nare gedachten die opkomen kap ik af met de vermaning, “verloren energie”. (was al aardig op weg naar overspannenheid, viel in slaap achter het stuur en reed een sloot in). Ik slaap al vier jaar slecht (sinds mijn moeders dood) en met dit laatste bericht erbij werd het er niet beter op. Vanmorgen ben ik naar het ziekenhuis gegaan. Eerst mammografie, dan een echo bij de radioloog en afhankelijk van de uitslag een biopsie bij de chirurg. Ik “mocht” plaatsnemen in zo’n hokje van 1 bij 1 meter. Je zou er claustrofobisch van worden. Voor de uitslag bekend werd gemaakt had ik nog drie uur. Mijn man en ik zijn de stad in gegaan en ik heb genoten. Voor de uitslag had ik me al voorbereid op een biopsie, maar het viel mee. Voorlopig terugkomen voor controle over 9 maanden. Tegenwoordig kijk ik af en toe naar mezelf, als een scheidsrechter bij een tenniswedstrijd, op zo’n trapje. In de auto kwam jullie metafoor weer boven over de voortuin die ieder mens heeft. Ik bedacht me dat mijn tuintje wel erg veel onkruid bevatte, bestaande uit nare herinnerigen van vroeger. Ik ben begonnen met die te vervangen door leuke herinneringen, ik moest wel even zoeken, maar ze zijn er. Opeens wordt mijn tuin mooier, het moeras begint op te drogen, en zowaar er beginnen bloemetjes te groeien. Ik kan zo genieten van kleine dingen (grote ook, hoor), van leuke ontmoetingen, van anderen een hand toesteken. Dat had ik altijd al, maar het is nu anders dan vroeger. Het komt vanuit mezelf zonder verplichting of verwachting. Ik wil jullie bedanken voor al datgene wat ik tot nu toe bij jullie heb geleerd. Het was niet alleen leerzaam, maar ook uitermate boeiend. Marianne van Dam