Referenties

Remeber me, Gerdi, sessie 17 april en 01 mei, bang om te vliegen….. Ik ben net terug van Barcelona met de KLM. Op de heenreis nog tintels in mijn vingers en neus, maar de terugreis was zeer relaxed. Dank jullie voor de inzicht. Ik heb genoten. Gerdi

Zoals jullie ons vanmiddag vertelden mochten wij bellen, dan wel mailen. Welnu, van die gelegenheid maak ik dan ook direct gebruik. Ik hou van open en eerlijk, dus zo zal ik dan ook reageren. Tot op het eind van de middag had ik zo mijn twijfels over het nut van de sessie, maar toen ik zelf aan de beurt was stond ik werkelijk perplex van het feit dat ik zoveel emotie voelde door simpelweg mijn verhaal in grote lijnen te vertellen. Ik ben namelijk heel nuchter ingesteld en heb heel veel moeite met het tonen van mijn werkelijke gevoelens. Toch kwam ik daar vanmiddag angstig dichtbij, hetgeen voor mij best een bedreigende ervaring was. Ik vond het erg prettig van Pieter te horen dat mijn verhaal heel erg op zijn eigen verhaal lijkt. Temeer daar hij inmiddels bewezen heeft dat je er weer uit kunt komen. Ik weet van mijzelf dat ik een keiharde knokker ben, die soms onder druk grenzen kan verzetten. Ook weet ik inmiddels dat dit niet altijd ongestraft kan blijven gebeuren. Dat heb ik immers inmiddels aan den lijve ondervonden. Vervelend vond ik het dat Thea zo uit haar doen was geraakt door mijn verhaal, maar ik neem aan dat jullie haar weer op het rechte spoor hebben gezet. Jullie hebben mij wel aan het denken gezet en ik ben ook zeker van plan om daar iets mee te gaan doen. Wel heb ik het gevoel dat deze hele materie mij langer zal gaan bezig houden dan ik van te voren had kunnen inschatten, voor zover dat al mogelijk is met iets dat je niet kent. Ik ben er van overtuigd, dat ik hier sterker uit terug kom, dan dat ik er in gegaan ben, maar wel weet ik dat ik dan nog diep zal moeten gaan. Bedankt al vast voor vandaag en graag tot over twee weken. Kars

Ik heb nog dagelijks profijt van de cursus MindTuning. Ik heb er veel aan gehad, zowel voor mij zelf maar ook in mijn werk en het dagelijks leven met de mensen om mij heen. Ik heb verschillende mensen handige/bruikbare tips kunnen geven, vooral de andere “kijk” op het kijken naar dingen/gebeurtenissen. Ik wens jullie veel succes, energie en rust. Want dat verdienen jullie, omdat ik gemerkt heb dat jullie met veel enthousiasme en passie de mensen willen helpen. Thea

Ik heb gister een seminar bijgewoond en vond het indrukwekkend. Ik heb mij ook opgegeven voor een groepssessie. Marieke

Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen. Ik bedacht me dat het misschien leuk is om jullie te laten weten dat het goed met me gaat. Ik zit inmiddels in het derde jaar van de PABO en heb alle tentamens gehaald. Ik woon nog steeds gelukkig samen, ik ben tante geworden van twee geweldige kinderen, ik doe veel leuke dingen, concerten bezoeken, winkelen, stappen en heb zelf autorijles en vind dat helemaal geweldig. Kortom het gaat goed met me!!!!!!!!!!!!!! Af en toe heb ik nog weleens de bibbers en de angst dat alles terugkomt, maar bedenk me dan dat een ieder weleens nerveus is en dat dat bij het leven hoort. Ik zeg dan tegen mezelf: STOP! Ik hoop dat alles ook goed gaat met jullie. Ik heb veel van jullie geleerd en ben jullie erg dankbaar. Ik heb er veel aan in mijn dagelijkse leven en ik weet zeker dat wanneer ik straks voor de klas sta ik er ook veel aan zal hebben. Nogmaals bedankt, veel geluk gezondheid en plezier in jullie leven toegewenst! Annette

Afgelopen zaterdag was ik bij het seminar van jullie. Ik vond het werkelijk geweldig. Ik weet niet of mijn probleem opgelost is, maar jullie hebben me doen inzien, dat ik nog zoveel andere dingen kan. Jullie vertelden over feit dat men niemand in de ogen moet zien, dat had ik reeds uit jullie boek gehaald. Wat ik wil vertellen is het volgende: ik was op vakantie, en vroeg me af; “waarom mag je niemand in de ogen zien, dat is wat ik altijd gewend ben”? Toevallig ging ik in die periode naar Hongarije en heb toen de proef op de som genomen en juist mensen in de ogen gekeken. Op een gegeven moment had ik een soort Aha erlebenis (extase-een betere Nederlandse vertaling heb ik niet-) ik meende toen ontdekt te hebben waar het om gaat, namelijk dat ik keek naar de ogen om te zien of mensen over mij oordeelden. Toch valt het niet mee, om niet in de ogen te kijken. Bedankt, en eigenlijk zou ik wel elk jaar zo’n opkikkertje kunnen gebruiken!Frederik Jan

Hierbij wil ik jullie toch even laten weten dat het toespreken van de 60 studenten erg goed verlopen is afgelopen maandag en dat ik goed geslapen heb de nacht daarvoor. Ik merk nu al dat ik meer energie heb voor andere dingen. Ik probeer nu mijn zinnen altijd laag te eindigen en het werkt echt, ik vind het fantastisch! Dit pas ik nu toe als ik tijdens het lesgeven Nederlands of Engels spreek. Als ik daarentegen Frans spreek -en dat is het geval gedurende bijna alle lessen- dan vind ik het moeilijker om de zin laag te eindigen, omdat het Frans een ander ritme heeft en de Franse zin juist bijna altijd van nature hoog eindigt. Misschien zijn daarom die Fransen vaak zo gestresst…?? Verder wil ik aan het werk met de Mind-Tone-Ritme Taal omdat ik denk dat ik daar ook veel aan kan hebben. Kortom: het gaat al een stuk beter en ik weet nu ook waar ik verder aan kan werken. Merci beaucoup, veel dank voor de nuttige en prettige begeleiding gedurende de 2 coachingdagen. Met groet, Marjolein xxxxx (groep van 7 en 21 september)

Zoals jullie weten heb ik na diverse keren met jullie gesproken te hebben, weer eens gevlogen. Ik had de dag voor dat ik naar spanje ging toch nog een ongelofelijk onrustig gevoel in mijn lichaam, kon me slecht concentreren, voelde me zelf niet echt prettig. Ik heb toen op de valreep nog wat tabletten gehaald bij de dokter. Ik heb daar het hele verhaal uitgelegd, deze raadde mij een hele lichte beta-blokker aan, hierdoor zou in een moment van paniek, mijn hart rustig blijven kloppen, waardoor je geen klachten krijgt zoals hyperventilatie en dergelijke. Ik heb deze pillen inderdaad ingenomen, werd er dus absoluut niet suf van(dat was mijn voorwaarde). 25 Augustus was het dan zo ver, vroeg ons bed uit, gauw naar schiphol en even inchecken, door de douane, en ja hoor, zenuwen. Ik naar de w.c., ik heb daar letterlijk gekotst en gescheten tegelijk. Nog even een bakje koffie gedronken, en weer rennend naar het toilet. Toen kwam het moment daar, dat we het vliegtuig in gingen. Ik heb de tickets uit de handen van mijn kamaraad gegrist en ben naar het vliegtuig toegelopen. In het vliegtuig ben ik heel bewust om me heen gaan zitten kijken, toppie, hoe je aandacht aan die deur ontsnapt is echt ongelooflijk, ik had niet eens door dat hij dicht ging. En ja hoor daar gingen de motoren loeien, en off we went. Het was nog donker dus konden we Amsterdam, Aalsmeer, en nog veel meer prachtig vanuit de lucht zien.Boven Parijs was het al licht, ook dit konden we prachtig zien. Af en toe een klein tikje van turbulentie, en dan was de combinatie van mindtuning en de pilletjes echt een toppertje (ik had dit een jaar geleden echt niet voor mogelijk gehouden). 2 uur en 25 minuten later stonden we bij 35 graden te wachten op ons contact in spanje. Ideale vorm van vervoer. De weken voor dat we naar spanje gingen heb ik mij vreselijk druk gemaakt over de vliegreis. Tijdens mijn vakantie was ik zo gerustgesteld(een uitermatig rustige vlucht), dat ik geen moment aan de terugreis heb gedacht. Alleen de dag dat we terug zouden vliegen begon ik me toch een beetje zorgen te maken, dus ik heb weer een pilletje geslikt en ben daarbij alles wat jij mij geleerd hebt gaan toepassen, en begon me steeds beter te voelen. Wij vlogen terug in het weekeinde dat het zo verschrikkelijk stormde in Nederland. Dat het zo stormde had ik al via internet vernomen, dus ik was niet echt gerust, maar ben rustiger in het vliegtuig gaan zitten als op de heenweg. Nu gingen tijdens het opstijgen de lichten uit, wat ik niet als erg prettig ervoer. Daarbij was het half 1 in de nacht en sloeg de vermoeidheid toch wel toe. Toen we eindelijk op hoogte zaten(ik voelde mij niet echt prettig) deed iedereen zijn of haar gordel los, de lichten gingen uit en bijna iedereen ging slapen. Ik had echt het gevoel alleen te zitten. e hadden bij het instappen de dikke editie van de telegraaf gehad, hier heb je wel twee en een half uur voor nodig, dus een klein lampje aan, en lezen maar. Ik merkte aan mezelf dat ik alleen maar heel erg leeg naar foto s zat te staren. Dus dacht ik: kom op, even MindTuning toepassen en dan weer door lezen. Ik zat links in het vliegtuig, en van de 200 stoelen waren er misschien 50 bezet. Boven Parijs had ik mezelf weer echt helemaal onder controle, en de gezags oerder zei dat we Parijs heel mooi verlicht konden zien aan de rechterkant. Ik kon me nu ondertussen ook heel ontspannen en vrij door het vliegtuig bewegen. Vlak na Parijs begon het echte feest: Turbulentie met een grote T. Het vliegtuig kreeg verschrikkelijk op zijn lazer, en de gezagsvoerder nam boven Brussel al afscheid van ons. Er werden hier en daar al wat mensen wakker door het heftige schokken en knallen, maar deze gingen ook weer direct slapen, dus dacht ik: oké, dit gaat dus wel goed. Het vliegtuig is tot Rotterdam boven de storm blijven vliegen, en moest toen in(naar mijn idee) een duikvlucht naar beneden. Ik zal je vertellen dat ik me toen zo rustig voelde, dat ik tot tijdens de landing mijn Telegraaf ben blijven lezen. Om me heen pufjes en kreuntjes van angst, en uitgerekend de grootste angsthaas van het hele vliegtuig zat gewoon zijn Telegraaf door te spitten(on-ge-lo-fe-lijk.). Toen met een razende klap op de landingsbaan, en weer los, en nog een hardere klap, voorwiel erbij, en remmen dat het een lieve lust was. We hingen echt in ons tuigje, en ik zat gewoonweg te genieten, ook al was ik wel blij dat we veilig geland waren. Onze volgende reis zou naar New-york gaan, maar door de gebeurtenissen in de V.S. wachten we daar nog even mee. Onze volgende vlucht wordt volgend jaar oktober naar Rome, een steden tripje met vrienden. Heel erg bedankt voor jullie tips en tricks, wat mij betreft is er echt een wonder gebeurd. Ik houd jullie op de hoogte, en stuur jullie binnenkort even een foto van mij in het vliegtuig. P.S. De volgende keer laat ik de pilletjes thuis. Fokke

Bij deze wil ik jullie bedanken voor het geweldige persoonlijk consult. Weten jullie: die “foute buur” komt er bij mij niet meer in. Nooit gedacht dat ik weer “normaal” zou kunnen leven zonder dat je gedachtegang negatief is. Jullie hebben weer de oude Simone van mij gemaakt. Ik ben weer gelukkig. Alleen 1 “maar”, ze hebben de laatste 3 weken proberen in te breken in ons huis, ik ben nu erg bang geworden en durf zelfs overdag niet alleen thuis te blijven. Ik word ook iedere nacht wakker. Ik ben daardoor weer niet de oude en loop heel gespannen rond. Hoe kom ik hier vanaf? Ik ben erg bang en kan het niet vergeten. Willen jullie me even bellen en telefonisch coachen? Simone

Ik heb zaterdag een stuk gereden van Den Haag naar Leiden binnendoor. Dit is niet echt een drukke weg, maar omdat ik deze weg vroeger vaak gereden heb, was deze redelijk bekend en veilig. Ik heb geprobeerd zo veel mogelijk “ver weg” te kijken en niet te letten op auto’s of andere dingen naast me. Het ging redelijk goed, hoewel ik redelijk gespannen was. Ik heb nog niet het gevoel dat ik de grote weg op kan, maar ik ga dit weekend weer een stuk op de provinciale weg rijden. Robert